888.jpgΚυρίες και κύριοι Εκπροσωπώντας την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας σας μεταφέρω τους χαιρετισμούς του Προέδρου μας του κ. Γιώργου  Παρχαρίδη, ο οποίος από την Γερμανία που βρίσκεται σήμερα στέλνει το μήνυμα  ότι η ΠΟΕ μετά την πρώτη της επιτυχία στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για το θέμα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού, θα  συνεχίσει πιο συντονισμένα και δυναμικά να αγωνίζεται για την επίτευξη του παραπάνω στόχου. Είναι γεγονός ότι, χρόνο με το χρόνο το αίτημά μας για τη Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού βρίσκει περισσότερους υποστηρικτές, οι φωνές διεκδίκησης δυναμώνουν, γιατί γίνεται αντιληπτό ότι το ποντιακό ζήτημα είναι υπόθεση όλου του Ελληνισμού, είναι υπόθεση όλης της ανθρωπότητα, γιατί η γενοκτονία των ποντίων είναι έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας.Μάλιστα με το ψήφισμα της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2006 για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου για πρώτη φορά γίνεται αναφορά σε έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου, για την Γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού και σαφής υπόδειξη και σύσταση στην Τουρκία να συμφιλιωθεί με το ιστορικό της παρελθόν και να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες σε βάρος Αρμενίων, Ποντίων και Ασσυρίων, άνοιξε μια μεγάλη πόρτα για τη διεθνοποίηση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.Όμως είναι μόνο η αρχή. Ο αγώνας είναι μακρύς και δύσκολος και γι’ αυτό αξίζει. Γιατί δυστυχώς ακόμη και σήμερα υπάρχουν λαοί που σε βάρος τους διαπράττονται παρόμοια εγκλήματα, γιατί δυστυχώς μερικά κράτη δεν μαθαίνουν από τα λάθη του παρελθόντος και στο όνομα του συμφέροντος ξεχνούν τις πανανθρώπινες αξίες της ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.Κυρίες και κύριοι, το έγκλημα που έγινε σε βάρος των προγόνων μας πρέπει να βγει στο φως της επίσημης ιστορίας, πρέπει να γίνει γνωστό σε όλο τον κόσμο, όχι με διάθεση εκδίκησης αλλά διεκδίκησης, γιατί τα ανθρώπινα δικαιώματα που δεν τα διεκδικούμε δεν υπάρχουν.Πως όμως θα το πετύχουμε αυτό;Το πρώτο βήμα έγινε με την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού από το Ελληνικό Κοινοβούλιο το 1994. Είναι όμως το επίσημο πρώτο βήμα.Για το επόμενο πρέπει να προσανατολιστούμε στο παράδειγμα των Αρμενίων και αυτό γιατί οι δύο γενοκτονίες έχουν κοινό θύτη και έχουν τελεστή σε κοινή χρονική  περίοδο. Πρόκειται για δύο θύματα με έναν ένοχο, άρα για δύο προβλήματα με μία λύση.Στα πλαίσια επομένως μια κοινής στρατηγικής θα πρέπει να πείσουμε αρχικά τις 39 χώρες που έχουν αναγνωρίσει την αρμενική γενοκτονία για την αναγνώριση και της δικής μας γενοκτονίας.Παράλληλα θα πρέπει να φροντίσουμε για τη συγγραφή και αποκατάσταση της ιστορίας, γιατί η παραχάραξη και η αλλοίωσή της δεν συμφέρει κανέναν, ούτε τη γείτονα χώρα. Το σημερινό Τουρκικό καθεστώς μπορεί να μην είναι ένοχο για τη γενοκτονία που διαπράχθηκε σε βάρος μας, είναι όμως ένοχο για τη γενοκτονία μνήμης που επιχειρεί. Και αυτή είναι μεγαλύτερη γενοκτονία, γιατί συνεχίζεται και ενισχύει την προηγούμενη.Καλούμαστε λοιπόν όλοι να προσανατολιστούμε σ’ αυτό το σκοπό. Και αυτό θα το κάνουμε με κάθε τρόπο, αλλά κυρίως με τη συνέχιση της παράδοσής μας, της γλώσσας μας, της μουσικής μας κουλτούρας, των εθίμων μας, με μια λέξη της ταυτότητάς μας. Γιατί όλα αυτά που διεκδικούμε είναι η ίδια μας η ζωή.Μάθε με να μην ξεχνώ είναι το σύνθημα των ποντίων, στον αγώνα για τη Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας. Μάθε με να μην ξεχνώ την ιστορία μου, να μην ξεχνώ τους προγόνους μου. Μάθε με να μην ξεχνώ τις ρίζες μου, να μην ξεχνώ τους τάφους μου. Μάθε με να μην ξεχνώ να είμαι άνθρωπος, να σέβομαι τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις  αξίες της ειρήνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Μάθε με να μην ξεχνώ τη θυσία των 353.000 θυμάτων της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, γιατί μόνο τότε θα μπορώ να παλεύω για τη δικαίωσή τους, γιατί μόνο έτσι θα φτιάξω έναν καλύτερο κόσμο. 

 

 

 

 

 

Advertisements