Φάνης Μαλκίδης Ένα νέο εθνικό θέμα. Το Ποντιακό ζήτημα και ο Ελληνισμός της Διασποράς Μέρος της εισήγησης στο Συνέδριο για τον  Οικουμενικό Ελληνισμό στον 21ο Αιώνα. 

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου είναι ένα ζήτημα το οποίο παρέμεινε στο περιθώριο για πολλά χρόνια. Μετά από πολλά χρόνια αδράνειας και εμποδίων που δεν επέτρεψαν να αναδειχθεί το Ποντιακό ζήτημα, η δραστηριοποίηση στην Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό στη δεκαετία του 1990, το επανέφεραν στο προσκήνιο.

 

Το Ποντιακό, είναι ένα πολιτικό ζήτημα και η διεθνής του προέκταση αναφέρεται στην υποχρέωση όλων των θεσμών της διεθνούς κοινότητας, στα κράτη και τους διεθνείς οργανισμούς, να αναγνωρίσουν το αδίκημα της γενοκτονίας που διαπράχθηκε εις βάρος των Ελλήνων του Πόντου καθώς και σε βάρος των Ελλήνων της Ιωνίας, της Θράκης και να αποκαταστήσουν με αυτόν τον τρόπο, την τεράστια ηθική βλάβη που υπέστησαν. Εσχάτως με τη σχετική απόφαση της επιτροπής Διεθνών σχέσεων του Κογκρέσου των ΗΠΑ για τη γενοκτονία των Αρμενίων,  φαίνεται ότι οι θεσμοί μπορούν να υπερβούν τα εμπόδια  και να συμβάλλουν στην αποκατάσταση της δικαιοσύνης.

 

 Η  προοπτική οικοδόμησης μίας νέας  δημοκρατικής και ελεύθερης κοινωνίας,  ενός νέου ειρηνικού πλανήτη που θα είναι περισσότερο αληθινός,  κρίνεται σήμερα στη δημιουργία ενός περισσότερου ελευθέρου, δίκαιου, ισότιμου, αρμονικού κόσμου. Tα εγκλήματα για να μην επαναληφθούν πρέπει να αποκαλυφθούν  οι υπεύθυνοι, και οι λόγοι που τους οδήγησαν σ’ αυτές τις πράξεις. Nα αναζητηθεί η αλήθεια, και να  παρουσιαστεί στην παγκόσμια κοινή γνώμη, που ξέρει να δικάζει και να καταδικάζει χωρίς ιδιοτέλειες. Σήμερα που άλλοι λαοί  υφίστανται από ρατσιστικά κράτη νέες γενοκτονίες πρέπει να γίνει το πρώτο βήμα  για την αναγνώριση του εγκλήματος της  γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

 

Από την άλλη το σύγχρονο τουρκικό κράτος οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, χωρίς να κάνει προπαγάνδα και να προφασίζεται για την απαλλαγή του από την κατηγορία ασυνέχεια ως κράτος. Αυτό γιατί το κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ  του οποίου αποτελεί δημιούργημα, όσο και οι Νεότουρκοι είναι ένοχοι για το αδίκημα της γενοκτονίας και οι εκπρόσωποί του συνέχισαν να αποτελούν ηγέτες και του μετά το 1923 τουρκικού κράτους. 

 

Κάθε λαός έχει δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του. Όσο μεγαλύτερη είναι η αδικία, όσο περισσότερο χρόνο αποκρύφτηκαν τα γεγονότα, τόσο πιο έντονη είναι η επιθυμία για μια τέτοια αναγνώριση. Αναγνώριση η οποία  είναι ένας ουσιαστικός τρόπος πάλης ενάντια στη γενοκτονία, αναγνώριση που αποτελεί μία επιβεβαίωση του δικαιώματος ενός λαού να γίνει σεβαστή η ύπαρξή του σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.  Στην προσπάθεια αυτή σημαντικό ρόλο καλούνται να κρατήσουν και ήδη έχουν κινηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση οι Έλληνες ποντιακής και μη καταγωγής της Αμερικής. Μάλιστα οι Έλληνες κατόρθωσαν και ξεπέρασαν τις δυσκολίες της πρώτης περιόδου, αντιλήφθηκαν ότι η παράδοση και η κληρονομιά του ποντιακού πολιτισμού δεν πρέπει να περιορίζεται στην ετήσια συνεστίαση και στην εκμάθηση ποντιακών χορών, αλλά θα πρέπει να προχωρήσει πιο βαθιά.  

 

Έτσι από την περίοδο κατά την οποία στην Ελλάδα αναγνωρίστηκε με σχετικό νόμο η ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, με κινήσεις προς διάφορες κατευθύνσεις και θεσμούς, δημιουργούν τις εκείνες τις συνθήκες οι οποίες κατάφεραν  να κεντρίσουν το ενδιαφέρον της αμερικανικής πολιτικής ζωής και να αποσπάσουν δηλώσεις, ψηφίσματα και αναγνωρίσεις της γενοκτονίας. Παρά τις δυσκολίες, κατόρθωσαν να εισάγουν στην πολιτική ατζέντα των ΗΠΑ, του Καναδά, της Αυστραλίας και άλλων χωρών αρχικώς σε χαμηλόβαθμους αξιωματούχους και στη συνέχεια σε υψηλότερα κλιμάκια,  το Ποντιακό ζήτημα.

 Το Ποντιακό ζήτημα και η  γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, αποτελεί πλέον ένα πολύ σημαντικό εθνικό ζήτημα  ένα νέο εθνικό θέμα, στο οποίο  κεντρικό ρόλο έχει ο Ελληνισμός της Διασποράς. Σ΄ αυτήν την προσπάθεια οφείλουμε να συμβάλλουμε όλοι έχοντας επίγνωση της ανάγκης συλλογικής λειτουργίας και ενότητας, για την απόδοση δικαιοσύνης  σε ένα ζήτημα ανθρώπινης αξιοπρέπειας και αποκατάστασης της αλήθειας.   

Advertisements